We worden om 05:30 gewekt door de provodnik, want ze zijn bijna in Ulan Bator. Daar worden we op het station opgewacht door Bert. Bert is een Nederlander met een Mongoolse vrouw. Hij heeft een terrein met 8 gertenten in Terelj, waar wij 2 nachten zullen verblijven. We krijgen eerst een kop koffie op het station en daarna gaan we op pad richting Terelj. Op de weg ernaar toe stoppen we bij een grote berg met steentjes. We moeten er volgens Mongools bijgeloof 3 rondjes omheen lopen en 3 steentjes op de berg gooien. Dit zou geluk moeten brengen. We zien meteen al de eerste koeien en yaks die gewoon rustig om ons heen waggelen. Eenmaal weer in het busje komen we ineens bij een rivier. De chauffeur stopt echter niet maar rijdt gewoon dwars door de rivier heen. Dit gebeurd nog een aantal keer voordat we uiteindelijk uitkomen bij onze gertenten. Hier zien we ook Kees en Gert weer, 2 jongens die we ook al bij het Baikalmeer hebben ontmoet. Ze vertellen ons dat het gisteren heeft gesneeuwd en dat ze 's middags erwtensoep en 's avonds bloemkool met biefstuk hebben gegeten! En wij hadden ons nog wel ingesteld op vies vet vlees en yakthee. We horen later dat Bert zelf niet van Mongools eten houdt en zijn vrouw wat Nederlandse gerechten heeft geleerd. We krijgen bruinbrood met jonge, oude en komijnenkaas als ontbijt..mmmh. Bert is boer geweest in Nederland en heeft hier nu een kleine kaasmakerij. Ik heb een hele schattige mini gertent. In de tent staat een bed, een paar kastjes en een kachel waar je zelf hout in kunt stoken. Er is geen douche of wasbak op het terrein, alleen een hurktoilet. Er is een ger waar we gezamenlijk eten. Verder zijn er diverse honden katten op het terrein en heeft Bert veel koeien, yaks, paarden en kippen en konijnen.

Ik ga een wandeling maken met Gert en Kees waarbij we over allerlei riviertjes moeten springen en over takken moeten lopen. Om 14:00 zijn we terug voor lunch en krijgen we lekker pannenkoeken met kaas en tomaat erin. Dan zegt ze dat we om 17:00 uur erwtensoep krijgen en om 19:00 is er een barbecue. Niet slecht voor een vlakte middenin Mongolië. Na de lunch spelen we de hele middag hartenjagen met andere Nederlanders. Machteld en Chris zijn op huwelijksreis (voor een half jaar), Jasper heeft net z'n bachelor gehaald en reist rond met zijn vader en Kees en Gert zijn net als ik voor een paar maanden aan het rondreizen. Om een uur of 17:00 begint het toch echt wel een stuk kouder te worden en stoken we de kachels aan in de gers. Het hout moeten we zelf naar onze gers sjouwen. Om warm te blijven spelen we buiten een potje voetbal met een halfzachte kapotte bal. Daarna eten we gezamenlijk in de ‘eetger'. Het eten smaakt echt super. Iedereen smult en we proosten met wodka op onze reis. We blijven lang napraten in de ger. Bert verteld hoe hij in Mongolië terecht is gekomen en we komen ook meer te weten over de cultuur. De mensen zijn hier een stuk vriendelijker dan in Rusland, maar volgens Bert zijn ze altijd belust op je geld. Het ene verhaal is nog mooier dan het andere en hij weet van geen ophouden. Zo beweerd hij o.a. geboren te zijn met een derde oog en vindt hij dat de Oranjes maar gecastreerd moeten worden want een koningshuis is achterhaald. We spelen nog een potje hartenjagen en daarna gaan we naar onze gers. Buiten is het pikkedonker, maar er is een prachtige sterrenhemel. Ik maak het vuur in mijn ger weer aan, stop er zoveel mogelijk hout in en kruip snel in mijn thermokleding in mijn slaapzak met nog 2 dekens erover heen. Ik val snel in slaap, maar word toch om 05:30 wakker van de kou. Ik heb ook bezoek gekregen van een kat die bij mijn voeten ligt. Ik maak het vuur weer aan en slaap nog even lekker door. We hebben geluk want de lucht is wederom strakblauw. 's Ochtends zijn alle vlaktes bevroren. Je kunt je 's ochtends ook niet wassen, want de tonnen water zijn dan ook bevroren. Het enige dat je kunt doen is je tanden poetsen en je gezicht wassen met een fles water. Niemand lijkt er problemen mee te hebben, je went er snel aan. Na een heerlijk ontbijt gaan we met 6 mensen en 2 gidsen paardrijden door de omgeving. Ik zit voor het eerst van mijn leven op een paard! Het voelt eigenlijk best natuurlijk en ik heb de smaak al snel te pakken. We maken een rit van ruim 3 uur over de vlaktes, door de bossen en door de rivieren. Niet alle paarden luisteren even goed. Sommigen besluiten ineens de andere kant op te gaan en ik rol bijna van m'n paard van het lachen als het paard van Roel besluit terug naar huis te lopen en het hem niet lukt om te draaien. Aan het einde van de rit heb ik het idee dat ik het paard best onder controle heb en laat ik hem in galop gaan met tips van Machtold die al kan paardrijden. We sjezen met onze paarden een aantal keer heen en weer over de vlaktes en dat geeft echt zo'n onwijze kick. Ik ga zeker vaker paardrijden in de toekomst. Ik hoop dat ik morgen niet al teveel spierpijn heb.

We hebben honger en genieten weer van de kookkunsten van Bert's vrouw. Dit keer huzarensalade en brood. 's Middags lekker in het zonnetje een boek lezen en zodra de zon onder gaat moet je snel de kachel aansteken. Het klimaat is een beetje vergelijkbaar met een ontzettend koud wintersportgebied waar het goed te doen is als het zonnetje schijnt, maar zodra je in de schaduw zit of de zon onder is heb je het ijskoud.

De volgende ochtend nemen we na het ontbijt afscheid van Bert en zijn vrouw en worden we naar Ulan Bator gebracht. Ik slaap vanavond nog een nachtje in een guesthouse en vertrek morgenochtend met de trein naar Beijing. Heb mijn computer even meegenomen, want elk cafe heeft hier gratis wifi en zo zit in nu in Café Amsterdam (3 Nederlandse eigenaren) lekker te lunchen en mijn mail te lezen. Alles is spotgoedkoop in Mongolië. Vanavond hebben we met alle NL-ers in dit café afgesproken, want op woensdagavond is er altijd feest hier. We kunnen morgen toch de hele dag uitrusten in de trein......

P.s. 1: ik geniet van al jullie reacties! Het is onwijs cool om te lezen dat je gevolgd wordt door het thuisfront als je in je uppie reist.

P.s. 2: ik heb veel te veel boeken bij me. Ik heb pas 1 boek uit omdat je bijna nooit alleen bent en altijd zit te kletsen met andere reizigers.

P.s. 3: ik draag sinds een week daadwerkelijk mijn moneybelt met daarin m'n paspoort en bankpasjes. Er zijn namelijk paspoorten gestolen van andere reizigers in hetzelfde hotel in Irkutsk.

P.s. 4: meiden, super dat jullie alweer gewonnen hebben. En ik moet bekennen dat ik mijn knuffeltje al verloren ben aan een Mongools kind (zie foto). Hij was er heel blij mee eng ging het zelfs aan de honden en koeien laten zien. De gelukssleutelhanger hou ik zelf hoor ;-).

P.s. 5: mam, bedankt voor de updates ook over het nieuws in Nederland. Het DSB nieuws leidde tot flinke discussies in de eetger gisterenavond.

P.s. 6: Ik heb echt verschrikkelijke spierpijn in mijn rug van het paardrijden. Vandaag allemaal spookverhalen gehoord over mensen die van hun paard afgevallen zijn, dus misschien was dat galopperen toch niet zo heel verstandig...maar gelukkig goed afgelopen.

P.s. 7: Tot slot, een groot compliment voor de Treinreiswinkel. Alle NL-ers die er geboekt hebben zijn onwijs tevreden over de reis dus Mark, well done!