
Even terug naar de laatste 2 dagen in Nepal. De steaks smaakten heerlijk en samen met de andere trekkers hebben we flink geproost op onze inspanningen in de Annapurna. De busrit van Pokhara naar Kathmandu de volgende dag viel weliswaar mee. We hadden een snelle chauffeur en het enige echte obstakel was een omgevallen boom op de weg. Maandagochtend afscheid genomen van Dave die met Nepal Airways (in het bezit van maar liefst 1 vliegtuig dus fingers crossed) naar Bangkok vertrok. Zelf een taxi genomen naar een internationale kliniek, want de keelontsteking en hoest zijn weer teruggekomen toen de antibiotica op was. Van de dokter een andere, sterkere antibiotica gekregen en naar een lange uitleg geluisterd over dat je keelamandelen de bewakers van je keel zijn. Aangezien ze bij mij een paar maanden geleden weggehaald zijn kan ik volgens hem moeilijk antistoffen aanmaken of iets dergelijks. Hopelijk geeft deze kuur in combinatie met wat meer rust een beter effect.
Zondagavond met de taxi naar het vliegveld. Kan de taxi toevallig delen met een Engelse jongen die in Nepal vrijwilligerswerk heeft gedaan. Het vliegveld is enorm chaotisch. Bovendien sta ik niet op de passagierslijst en komen er wel 6 mensen aan te pas voordat ze mijn gegevens kunnen vinden in de computer. Vervolgens word ik ongeveer 6x gefouilleerd. Vreemd is wel dat ik na al deze controles nog steeds mijn fles water heb terwijl er toch overal staat dat water en vloeistoffen verboden zijn. Ik vlieg met Dragonair, een partner van Cathay Pacific. Het is een supermodern vliegtuig en we krijgen zelfs 2x te eten. Slapen komt er niet echt van want we maken ook nog een tussenstop in Dhaka (Bangladesh) waar er mensen in en uit het vliegtuig gaan. Ik kom om 7:00 uur 's ochtends aan in Hong Kong en het is duidelijk dat dit even andere koek is dan Nepal. Alles gaat snel, is gestructureerd en duidelijk. Mijn backpack ligt al op de bagageband en buiten staat de juiste bus al te wachten. Ik heb een duidelijke routebeschrijving van het hostel en na een uur ben ik bij de juiste halte en loop zo het hostel in. Het is op de 8e verdieping van een groot gebouw. Het ziet er gezellig uit en ik heb een leuk kamertje met eigen douche, toilet en tv. En niet te vergeten een gigasnelle internetverbinding. In Nepal was het internet traag en was er nauwelijks wifi dus ik zet meteen een paar albums en films klaar om te downloaden. Ik neem een douche en ga de stad verkennen. Het hostel ligt in een zijstraat van Nathan Road op Kowloon. De meeste hostels bevinden zich in deze wijk en het is een hele lange drukke straat met o.a. Mc Donalds, KFC, Pizza Hut, Starbucks... noem het maar op. Ik loop Nathan Road af en word niet één keer lastig gevallen! Echt heerlijk om anoniem door een stad te lopen en door niemand aangeklampt te worden die je in een taxi wil stoppen, je in een restaurant wil binnensleuren of iets wil verkopen. Ik kom uit bij de Fish Market. Hier worden honderden visjes verkocht die al klaar hangen in plastic zakjes.

Bijna alle inwoners (ruim 7 miljoen) wonen in appartementen en vissen zijn dus erg geliefd als huisdier. Iets verderop kom ik langs een winkel die ook honden verkopen. Het zijn allemaal hele jonge hondjes en ze zitten in veel te kleine hokjes. Na een half uur ‘ooooh's' en ‘aaaah's' en gevraagd te hebben of ze wel uitgelaten worden en waar hun moeder is is de eigenaar me flink zat en ga ik maar weer verder.

Even verderop is de Bird Market en ja ook vogeltjes zijn hier uitermate populair. Ik ga terug naar het hostel en slaap een paar uurtjes. 's Avonds een Pepperoni Pizza bij de Pizza Hut...mmmh dat smaakt wel na al die Dal Baht. Daarna teruggelopen over de Temple Street Night Market. Deze markt wordt iedere avond opnieuw opgebouwd en de kraameigenaren verkopen vooral veel souvenirs en nepkleding.
De volgende ochtend lekker uitgeslapen en daarna richting Hong Kong Island. Ik neem de Star Ferry en ben binnen een paar minuten aan de overkant. Daar neem ik de bus richting the Peak. Vanaf the Peak schijn je een fantastisch uitzicht over de stad te hebben. Helaas is er vandaag onwijs veel smog en ik vind het uitzicht maar matig.

Ik neem de Peak tram omlaag en stap vervolgens op goed geluk op een dubbeldekker tram richting Causeway Bay. Iedereen spreekt Engels en is erg behulpzaam. Ik stap uit bij Times Square, een enorm winkelcentrum. Alle grote merken hebben hier een winkel. Hong Kong was in het verleden een kolonie van het Verenigd Koninkrijk. Pas in 1997 droegen ze het officieel over aan China. Hong Kong werd hierbij een Speciale Bestuurlijke Regio, waarin gedurende vijftig jaar niet dezelfde wetten gelden als in het communistische China. Hong Kong lijkt dan ook absoluut niet op het China dat ik heb gezien. Alle mensen zijn hier zeer zelfstandig, modern gekleed, Facebook is gewoon bereikbaar en ik kreeg bij binnenkomst gratis en voor niets een stempel om 90 dagen in Hong Kong te blijven. Van de Engelse invloeden is nog veel te zien. Alle bussen zijn dubbeldekkers en Marks & Spencer in aanwezig elk groot winkelcentrum. Het openbaar vervoer is fantastisch geregeld. Met één kaart kun je met de trein, tram, metro, ferry en bus. Wellicht dat de gemeente Rotterdam hier even een kijkje kan komen nemen?
Alle winkels in Times Square zijn veel te duur voor een backpacker, dus ik hou het snel voor gezien. Het is wel grappig dat er overal al kerstmuziek wordt gedraaid en het personeel van sommige winkels loopt zelfs met kerstmutsen op. Het voelt vreemd voor mij omdat het hier toch wel een graad of 20 is. Ik ga richting een gigantische mall met computerwinkels om een externe harde schijf te kopen. Ik eet wat, neem de metro terug naar Nathan Road en duik mijn bed in. De antibiotica lijkt goed te werken en ik voel me al een stuk beter. Het scheelt waarschijnlijk ook voor mijn keel dat ik even alleen reis en niet Dave heel de dag de oren van zijn hoofd klets. Ik probeer al mijn e-mails te beantwoorden, wat niet lukt (ik ga echt terugmailen mensen, alleen het duurt soms even), pak mijn tas en ga slapen.
Om 6:00 uur gaat de wekker. Douchen, spullen opruimen en met de bus naar het vliegveld. Ik had al online ingecheckt dus hoef maar een uur van tevoren aanwezig te zijn. Zelden zo'n mooi en georganiseerd vliegveld gezien. Kan zo doorlopen naar de gate en in het vliegtuig kan ik al kijkend naar Sex & the City en Gossip Girl genieten van mijn ontbijtje. Voordat ik er erg in heb zijn we al in Bangkok en ik neem de airport expres bus naar Khao San Road. Het hostel dat Dave heeft uitgezocht ziet er prima uit en we gaan meteen lunchen. De menukaarten zijn hier flink wat uitgebreider dan in Nepal en ik geniet van een stokbroodje met fetakaas. 's Middags nemen we de boot richting het postkantoor. Daar haal ik het pakketje op dat mijn ouders hebben opgestuurd. Behalve de zomerkleding en reisgidsen die ik er zelf heb ingedaan zit er o.a. zoute drop in, een boek om Spaans te leren (alvast voor Zuid-Amerika), Blistex en een kadootje van Mirjam. Ik ben helemaal blij met alle spulletjes uit Nederland en begin meteen aan de drop. We nemen een tuktuk terug naar Khao San Road, maar de chauffeur weet nergens de weg en 1,5 uur later zitten we er nog in. Het is op 5 december de verjaardag van de koning hier in Thailand en alle voorbereidingen zijn in volle gang. Hierdoor zijn een heleboel wegen afgesloten. Uiteindelijk stopt hij ergens en overlegt met een paar mannetjes langs de kant van de weg. Dan maakt hij ons duidelijk dat zij ons verder zullen brengen omdat ze makkelijker langs de wegopbrekingen kunnen. Binnen 5 minuten zijn we op Khao San Road en gaan eten. 's Avonds gaan we shoppen voor Dave, want hij heeft geen zomerkleding bij zich. Hij koopt een hele nieuwe garderobe. Zwembroeken, korte broeken, polo's, t-shirts, zonnebril, nep Birckenstocks en teenslippers. De verkopers worden gek van ons, want we zijn inmiddels aardig bedreven in het afdingen. Uiteindelijk heeft hij voor €40,- een hele nieuwe garderobe. We gaan wat drinken bij een tentje waar 2 mannen met een gitaar optreden en krijgen veel tips van andere reizigers over Laos, Vietnam en Cambodja.
De volgende ochtend uitslapen en naar de kapper. Het kost maar 150 baht (€3,-) en daarvoor wordt mijn haar langdurig gewassen, prima geknipt en geföhnd. 's Middags ook nog maar een massage genomen, was het in Nederland maar zo goedkoop, dan deed ik het elke week. Na het eten richting het treinstation, want we gaan richting de grens van Thailand en Laos. De trein vertrekt om 20:00 en de rit duurt ongeveer 12 uur. Er waren helaas geen kaartjes meer voor de sleepers, dus we hebben een gewone stoel. Gelukkig zijn niet alle plaatsen bezet en slaap ik nog redelijk wat uurtjes. Als we 's ochtends aankomen in Nong Khai nemen we een tuktuk naar een guesthouse dat overal wordt aangeprezen en inderdaad ook erg mooi is. Het lijkt wel een soort resort, maar dan met een knusse sfeer waar je zelf je drinken kan pakken en het op moet schrijven in een boekje. We ontbijten (eindelijk weer een keer yoghurt, was in Nepal niet te krijgen) en besluiten om naar Salakeawkoo te gaan, een park met grote Boeddhistische beelden. Dave heeft het al weken over het huren van een motorbike, dus vandaag moet ik eraan geloven. Het is hier erg rustig op de weg dus we crossen zonder problemen met een kaart van het guesthouse richting het park.

Het zijn indrukwekkende beelden en er zijn nauwelijks toeristen in het park.

We gaan terug richting het hostel en schrijven ons in voor een barbecue met livemuziek die vanavond wordt georganiseerd ter ere van de verjaardag van de koning. Vanaf het guesthouse kunnen we de Friendship Bridge die Thailand en Laos verbindt al zien liggen. Morgenochtend zullen we deze brug oversteken en de bus nemen richting Vang Vieng. To be continued....
P.s. als iemand de dringende behoefte heeft mij drop, stroopwafels of kaas te sturen dan kan dat naar mijn familie in Sydney, waar ik logeer van 9 t/m 16 januari. Voor het adres kan je mijn moeder lastig vallen op annekegerritse@hotmail.com.
Hey Roosmarijn,
Nog steeds volgen wij trouw jouw superleuke en geweldige ervaringen en verhalen! En eindelijk ook een echt stukje herkenbaarheid... Ik heb nl 4 jaar geleden ook in Mutmee in Nong Khai gezeten (kan haast niet anders dan dat die het is! Die kok is geweldig daar)
Echt grappig dat jouw route zoveel op de onze lijkt...
Wij hebben inmiddels na lang zoeken ook besloten om een mini notebook te kopen. Welke heb jij eigenlijk als ik vragen mag?? Zijn nl nog druk aan het orienteren...
GENIET NOG VAN JE REIS dan genieten wij mee..
Grtz Sietske (en ook Gijs)
teek_it_iesie@hotmail.com
sietsengijs.reismee.nl
Lekker verhaaltje weer hoor... Erg herkenbaar die grote verschillen in de verschillende landen.
Have fun en tot je volgende verhaal!
Liefs,
Jacco
He Roos,
Wat gaat de tijd onwijs snel!
Wanneer ben je in Vietnam en waar ga je precies heen? Kan ik je nog wat tips sturen en een mooie overnachting voor je regelen!
Laat maar effies weten!
GR maris
Hoi Roos,
Ik geniet nog steeds van al je leuke verhalen! Lekker hoor dat je nu richting de zon gaat. Ben jaloers ;-)
Ga je eigenlijk ook nog naar Melbourne als je in Australië bent?
X
Ilhame
Hoi Roos , wat weer een verhaal en hoop dat de medicijnen je nu helemaal beter maken.Het sturen van kaas naar Australië zal niet mogen want invoer van levensmiddelen mag niet.Maar in het Hollandse winkeltje in Sydney is ook veel te krijgen.
Veel liefs van ons
Hi Roos,
Echt bizar hoe groot de verschillen zijn tussen de plaatsen waar je komt. Mooi om te zien. Wel goed balen van je keelontsteking. Dacht je juist beter af te zien zijn zonder die amandelen en dan zeggen zij juist het omgekeerde.
Dikke kus Irma
Hey Roos,
Kun je die DOGGIE voor mij inpakken wat een scheetje!
Thailand is cool he, Bangkok en die buddha's blijven mij boeien..wat is dat toch!?!?!
Take care, Wil
achhhhhhhhhh dat is zielig vind ik die visjes in die zakjes...en uiteraard dat honje in de kooi, had hem gekocht joh kon die je beschermen!!!
Je gedicht net gelezen....echt leuk! Sinterklaas was gezellig maar volgend jaar moet je er weer bij zijn hoor..
Heelveel kussen!!!!
Hahaha, is inderdaad wel goed voor je keel even een paar dagen wat minder babbelen. Je keel maakt overuren joh!
Wij hebben toen ook een echte Thaise massage gehad........vraag de details maar aan Paul. Hij heeft er nog rode oortjes van.......
We genieten van je verhalen!
Paul, Rianne, Tim en Jeroen
Wat een leuk verhaal weer. Je gaat nu lekker naar de zon!! Leuke foto's ook. Volgens mij is Laos heel mooi!
Leuk gedicht had je gemaakt!! Zat goed in elkaar!!
(Tja verschil moet er zijn, zit al vanaf 6 uur aan mijn scriptie, omdat computer gecrasht is. O ja en het regent... en is koud)
Tot mails!
Dikke Kus
Hey Meis,
Eindelijk even de fut om je verhalen te lezen! Leuk om meer details te lezen wat je meemaakt!
Ik reis nog elke dag met je mee ;).
Dikke kus
Hej lief,
Het blijft heerlijk om zo lekker met je mee te reizen. Het is hier koud en guur, dus een beetje zon klinkt goed. Heb even een break op mn werk genomen om even lekker in je verhaal te duiken.
Heerlijk om te horen dat je zo geniet én dat je ook af en toe je rust pakt. Ben trots op je! ;)
"Alles gaat snel, is gestructureerd en duidelijk." --> zal wel heerlijk zijn na al die chaos!
"en word niet één keer lastig gevallen!" --> Nog zo'n verademing!
"is de eigenaar me flink zat en ga ik maar weer verder." --> kan ik me niks bij voorstellen.. ;)
"Wellicht dat de gemeente Rotterdam hier even een kijkje kan komen nemen?" --> zal het doorgeven!
"Uiteindelijk heeft hij voor €40,- een hele nieuwe garderobe."--> JALOERS!!
Ciaooo bella! Dikke kus!!
Ook een dikke knuffel van I!
Ha Roos..Zit nu sinds een paar dagen in Oasis hostel in Moskou..and having a great time here. Thanks voor de tip. Veel plezier daar! Xx
Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.