Ik geef het toe. Ik heb mijn trouwe lezers in de steek gelaten de laatste weken. Ik had simpelweg even geen zin om te schrijven. Ik was eerlijk gezegd ook een beetje moe. Moe van alle indrukken van de laatste maanden. Mijn hoofd zat vol. Daarom besloot ik om het in Peru maar even rustig aan te doen.
Mijn vorige blog eindigde met een busreis naar Puno. Vanaf het busstation nam ik een tuktuk (jaja, flashbacks naar Azië) naar Inka's Rest, het hostel dat ik had uitgekozen. Ik kreeg een warm welkom en werd direct opgenomen in de familie want ik bleek de enige gast in het hostel! En dat terwijl ze de hoogste score op hostelworld.com hebben (dat zorgt er meestal voor dat het hostel erg populair is). Ik vond het wel even prima. Een 6-persoonskamer, 3 badkamers en 2 woonkamers met tv en wifi voor mij alleen. Ik neem een douche en bekijk Puno. Ik kom de hele dag maar een handvol toeristen tegen. Ik lees mijn boek op een bankje in het centrale plein en geniet van de zon.

Na een pizza in een schattig klein restaurantje ga ik terug naar het hostel waar ik een trip boek voor de komende 2 dagen naar de floating islands en Taquille. De rest van de avond hang ik op de bank en kijk tv.
De volgende ochtend word ik al vroeg opgehaald voor mijn trip naar het Titicaca Lake. Nadat we nog een hoop andere toeristen hebben opgehaald gaan we richting de boot. Onze eerste bestemming is een van de floating islands. De baas van het eiland heet ons van harte welkom en legt uit hoe het leven op het eiland eruit ziet. Tevens legt hij wat ze moeten doen om de eilanden te laten drijven en hoe ze het eiland op dezelfde plek houden. Wat me opvalt is dat de mensen zwaar overgewicht hebben. Dat komt waarschijnlijk omdat ze geen lichaamsbeweging krijgen.

We gaan terug op de boot en zetten koers richting het eiland waar we vanavond overnachten. Iedereen op de boot geniet van de zon, die vanwege de hoogte erg sterk is. Rond 15:00 uur komen we aan op het eiland en daar staan onze gastmoeders voor vanavond al te wachten. Ik maak een groepje met Nienke en Russell die ik op de boot heb leren kennen. Nienke is Nederlands en reist met Russell uit Mexico en beiden spreken vloeiend Spaans... handig! We maken kennis met onze gastmoeder en volgen haar naar ons onderkomen voor vanavond. Na een half uur komen we zwaar buiten adem aan bij het huis. Onze kamer bevat 3 schone bedden en dat is alles wat we nodig hebben! We dumpen onze tassen op bed en schuiven aan voor de lunch. De keuken is erg primitief, maar het eten heerlijk!

We krijgen eerst soep en daarna een bord met aardappels en een omelet met kaas en mint thee. Het smaakt fantastisch. Met een volle maag volgen we onze gastmoeder naar het centrale plein waar onze gids al staat te wachten. We gaan te voet naar de top van het eiland om de zonsondergang te bewonderen. Het eiland is werkelijk schitterend. Op elk stukje land wordt wel iets verbouwd en er heerst een vredige sfeer. De mensen leven hier als een gemeenschap, niemand werkt voor zichzelf en alles wordt gedeeld. Op de top van het eiland is een Inca Ruïne waar we volgens de gids 3x omheen moeten lopen voor goed geluk dus dat doen we dan maar. Er zijn veel vrouwen die handgemaakte spullen verkopen en ook kinderen die armbandjes verkopen voor 1 Sole.

Als we terugkomen bij het plein is het pikkedonker, maar gelukkig staat de vader van ons gezin te wachten om ons de weg terug te wijzen. We ploffen neer op ons bed, maar tijd om te rusten is er niet want we moeten aanschuiven voor het avondeten. We krijgen wederom soep en vervolgens een bord met rijst, aardappels en saus. We krijgen te horen dat we worden verwacht op een traditioneel dansfeest en voor ik het weet word ik in traditionele kleding gehesen en zijn we op weg naar het feest. Daar aangekomen zien we ook alle anderen een beetje onwennig in rokken en poncho's zitten, maar al snel is iedereen aan het dansen. Iedereen hapt naar adem vanwege de hoogte.

Na 1,5 uur dansen houden we het voor gezien, gaan we terug met onze gastmoeder en vallen als een blok in slaap.
De volgende ochtend worden we alweer vroeg gewekt en na het ontbijt nemen we afscheid van ons gastgezin.

We gaan terug op de boot en zetten koers naar Taquille. Er staat echter een sterke wind deze morgen en de boot gaat zwaar heen en weer. Al snel zijn de eerste mensen aan het overgeven op het dek. Ik ben zelf ook onwijs misselijk en probeer me te concentreren op een punt. Eindelijk meren we aan en lijkbleek stapt iedereen van de boot af. Samen met Nienke en Russell zitten ik eerst een halfuur op de grond voordat ik me in staat voel Taquille te bezoeken. Het is een mooi eiland en we lopen in een uur naar het centrale plein op de top. Na de lunch dalen we af aan de andere kant van het eiland waar de boot op ons wacht. In ongeveer 4 uur varen we terug naar Puno en iedereen geniet van de zon. Terug in Puno check ik weer in bij Inka's Rest en inmiddels zijn er ook wat andere backpackers in het hostel.
De volgende dag slaap ik uit, check mijn e-mail en ga lunchen met een Duits meisje uit mijn kamer. Ook boek ik een busticket naar Cusco voor de volgende dag.
Op vrijdag 12 maart neem ik 's ochtends de bus naar Cusco. Eenmaal aangekomen neem ik een taxi naar het hostel dat ik het uitgekozen. Het hostel is in San Blas, dat een stuk hoger ligt dan het centrum. De taxi kan niet bij het hostel komen en het laatste stuk moet ik omhoog lopen met mijn rugzak. Hijgend en puffend kom ik aan bij Hospedaje Inka, maar ik krijg een warm welkom en er is nog genoeg plek. Het hostel is niet de meest schone of moderne die ik heb gezien, maar het is goedkoop, het uitzicht is fantastisch, er is een keuken en alles gaat er erg gemoedelijk aan toe.
Na aan douche ga ik op zoek naar de San Blas Language School. Ik ben van plan om de komende week Spaanse les te nemen en heb ze al een mail gestuurd. De eigenaar van de school blijkt zowaar een Nederlander te zijn. Ik schrijf me in, betaal en maandagochtend om 8:30 wordt ik verwacht voor mijn 1e les. Ik loop naar het Plaza de Armas en ga op zoek naar een markt of supermarkt om boodschappen te doen. Ik kom terecht op de San Pedro markt en koop kaas, tomaten, rode uien, knoflook, pasta, blikje tonijn, aardappelen en wat fruit. Klinkt simpel, maar voor elk product moet je onderhandelen met een ander vrouwtje en tegen de tijd dat ik alles heb wat ik wil is het al bijna donker. Ik ga terug naar het hostel (wat elke keer weer een uitputtingsslag is) en maak pasta met tonijn. Het is een druk gebeuren in de keuken waar iedereen zit, leest, computert of kookt.
Op zaterdag en zondag verken ik de stad te voet en doe het rustig aan. Ik koop een schrift voor mijn Spaanse lessen en ga zondag op tijd naar bed.

Maandag om 8:30 begint mijn eerste les. Samen met Rhiannon, een Australisch meisje, heb ik les van Ernesto. Ernesto is 28 jaar en is naast Spaans docent ook tour operator en Salsa docent. We hebben les van 8:30 tot 10:30, dan 20 minuten pauze en les tot 12:30. In de pauze kom ik erachter dat er talloze Nederlandse meiden les hebben op deze school. Een aantal van hen gaan in Cusco stage lopen en doen eerst een maand Spaanse les en een aantal anderen willen vrijwilligerswerk gaan doen. Je begrijpt wat een gekwebbel dat oplevert, zoveel Nederlandse meiden binnen 1 school. Ik moet er weer even aan wennen! De eerste les was super, we hebben al veel geleerd en krijgen ook huiswerk mee. Dinsdag komt er nog een Nederlands meisje bij in onze les, Veronique. Ze is net aangekomen vanuit Nederland.
De rest van de week verloopt met een vast ritme. Vroeg opstaan, Spaanse les van 8:30 tot 12:30. Een baguette halen bij de lokale bakker en opeten in het hostel. 's Middags boodschappen doen of een drankje doen met de meiden uit de les. 's Avonds koken en op tijd naar bed. Ook ga ik nog een avond met Pilar op stap, want die is inmiddels ook aangekomen in Cusco. In het hostel ben ik inmiddels opgenomen in de familie. Ik ben de enige die hier voor langere tijd blijft, de andere gasten komen en gaan. Elke keer als er mensen vertrekken geven ze het eten dat ze nog hebben aan mij en zo leef ik dus behoorlijk zuinig hier in Cusco.
Op vrijdag is het alweer de laatste les voor mij. Ik vind het jammer, want ik geniet ervan de taal te leren maar helaas heb ik niet meer tijd. Ik vlieg woensdagochtend naar Lima en wil graag nog wat toeristische dingen doen in de omgeving. We krijgen 's ochtends een test en gaan daarna met de leraar naar een grote markt in Cusco om ons Spaans te oefenen. Ik koop er een stapel dvd's voor praktisch niks. 's Avonds ga ik met Veronique en Rhiannon naar Mythology, een discotheek vlakbij Plaza de Armas. Van 21:00 tot 23:00 is er gratis salsa les. Het is super om te zien hoe de locals kunnen dansen. Wat een verschil met de jongens in Nederlands die meestal aan de bar staan met een drankje. We doen zelf ook een poging, maar de gewone muziek na 23:00 gaat ons toch beter af!

Zaterdag hebben we met z'n drieën afgesproken om te gaan paardrijden. We nemen een taxi naar Sacchuwuman, vindplaats van een aantal Incaruïnes vlakbij Cusco. We onderhandelen stevig over de prijs en gaan uiteindelijk op weg.

Ik voel me een stuk onzekerder dan in Mongolië, want we gaan stijl omhoog en het paard glijdt soms bijna uit op glibberige stenen. Maar we komen heelhuids boven en hebben een prachtig uitzicht. Na een korte pauze gaan we weer over hetzelfde pad naar beneden. Als we bijna beneden zijn komen er wat tegenliggers aan en dat vindt mijn paard nogal eng en hij stapt opzij richting een stuk prikkeldraad. En jawel...mijn broek aan flarden! Een broek was al gescheurd in de Himalaya en dus had ik alleen nog mijn spijkerbroek en deze broek. Maar ja, shit happens!
We lopen naar de White Christ die we in de verte kunnen zien en hebben vanaf hier een schitterend uitzicht over Cusco.

We besluiten om terug te gaan lopen en een uur later zijn we met wat bibberende beentjes van het afdalen terug in San Blas. We lunchen en genieten van de zon tot hij onder gaat.
Zondag hebben we met een grote groep van de school afgesproken om naar een voetbalwedstrijd te gaan. We verzamelen om 12:30 en nemen een taxi naar het stadion. Het is er een drukte van jewelste en iedereen loopt in rode voetbalshirts van Cusco. Kaartjes kopen we ter plekke door een heel klein gaatje in de muur.

Er lopen ook allerlei mensen rond die kaartjes verkopen, maar dat doen we maar niet. Er zijn geen stoelen in het stadion, alleen betonnen bankjes. Misschien ook een ideetje voor in Nederland? Scheelt een hoop vandalisme. Het niveau van de wedstrijd is vergelijkbaar met de 1e klasse in Nederland. Denk dat het eerste van Heerjansdam zeker een kans zou maken! De supporters nemen het allemaal erg serieus. Ze springen op en neer van begin tot eind. Het eindigt uiteindelijk in 1-1 en een minuut voor het einde begint het keihard te regenen en onweren. We moeten het stadion verlaten en rennen door de regen op zoek naar een taxi. Die vinden we pas na 10 minuten dus drijfnat komen we aan in San Blas. We doen nog een drankje en dan gaat iedereen richting zijn hostel/gastgezin.
Maandag regel ik van alles en nog wat. Ik boek een hostel in Lima, een hostel in San Jose, een hostel in Vancouver, een bus van Vancouver naar Whistler etc. Dan ga ik naar het kantoor van StarPeru om een ticket van Cusco naar Lima te boeken. Ik word snel geholpen en zie ineens dat naast mij een koppel zit waarmee ik op de boot van Vietnam naar Cambodja heb gezeten. Wat een toeval! We doen een drankje en kletsen bij over alle reiservaringen. Dan breng ik mijn broek naar een naaister op de markt en die weet hem zowaar best aardig te repareren voor een Euro.
Dinsdag neem ik 's ochtends vroeg de bus naar Pisac. Pisac heeft na de Machu Picchu de best bewaarde Incaruïnes in Peru. Ik ga eerst naar de markt en koop allerlei mooie dingen.

De spullen zijn hier een stuk mooier en goedkoper dan in Cusco. Oei en m'n tas was al zo zwaar! Gelukkig kan in binnenkort een hoop spullen aan mijn vader mee teruggeven.
Dan regel ik samen met een andere backpacker een taxi naar de ruïnes die een paar kilometer bergopwaarts zijn. We worden afgezet op de berg en kopen een kaartje. We besluiten om de terugweg te voet te doen. Het is ontzettend mooi, maar ik moet voornamelijk lachen om de jongen uit mijn taxi. Hij blijft maar zeggen hoe vredig hij zich voelt in deze omgeving en staat stil bij elke mier of vlinder die hij ziet. Hij komt uit Lima, maar is nog nooit in andere delen van Peru geweest en zegt zeker te weten dat hij zijn voorvaderen kan horen. Hij kan ook voelen dat ik vrede heb gevonden tijdens mijn reis en dat ik erg gelukkig ga worden in de toekomst. Joepie, heb ik even geluk!

Na een middag te hebben geluisterd naar al zijn spirituele verhalen ben ik behoorlijk moe en we nemen de bus terug naar Cusco. Daar maak ik voor de laatste keer avondeten klaar en pak ik mijn tas in voor de volgende dag. Na bijna 2 weken in Cusco ga ik weer verder!
Woensdagochtend betaal ik het hostel, zeg gedag en neem een taxi naar het vliegveld. De vlucht vertrekt op tijd en binnen no-time ben ik in Lima. Wow, wat een temperatuurverschil. Het is hier behoorlijk warm. Ik neem een taxi naar het hostel in Miraflores en check-in. Ik neem een douche en loop richting de winkels. Ik ben onder de indruk van alle winkels in de stad, het is een tijd geleden dat ik zoveel moderne spullen heb gezien. Ik eet 's avonds bij de Pizza Hut en kijk een film in het hostel.
Woensdag heb ik nog de hele dag in Lima, want ik vlieg 's avonds pas naar Costa Rica. Ik slaap uit, check mijn e-mail, loop door het centrum en kijk ‘the Blind Side' met Sandra Bullock in de bioscoop. Supergoede film! Dan besluit ik nog maar wat uurtjes op bed uit te rusten, want ik moet de hele nacht reizen. Het is zo benauwd dat ik inmiddels hoofdpijn heb gekregen en heb erg weinig zin om de hele nacht te reizen, maar heb uiteraard geen keuze. Om 22:00 uur neem ik een taxi naar het vliegveld en check in voor mijn 2 vluchten. Ik vlieg eerst naar Miami om vervolgens over te stappen naar San Jose (Costa Rica). Het is een flinke omweg, maar kon helaas dit keer niet anders met mijn Round the World ticket. Ik koop een fles water en lees mijn boek bij de gate tot het tijd is om te boarden. Bye bye Peru, it was a pleasure! I'll be back to visit the Machu Picchu some day! (De Machu Picchu is overigens open gegaan op 29 maart, vlak na mijn vertrek...)