Dag 1: Pokhara - Ghandruk

Het is vrijdag 20 november en we vertrekken vandaag oor onze trekking door het Annapurna gebergte. We laten één tas achter bij het hostel en nemen een taxi naar het busstation. De bus is op tijd, maar zit propvol dus we klimmen maar weer op het dak. Het is ongeveer 2 uur rijden naar Nayapul, het beginpunt van onze trekking. Onderweg komen we een aantal keer langs een checkpoint waar de andere passagiers ons duidelijk maken dat we plat op ons buik of rug moeten gaan liggen. In deze regio zijn passagiers bovenop de bus dus wel verboden. Aangekomen in Nayapul lopen we naar Birethani waar we ons moeten registreren bij het checkpoint. Het eerste gedeelte van de trek gaat vrij gemakkelijk en we lopen stevig door. Dave draagt mijn backpack met spullen van ons beiden erin en ik draag een normale dagrugzak met water en eten etc. In Pokhara hebben we een soort waterzak met een slangetje gekocht waar 2 liter water in kan. Zo hoef je niet telkens je rugzak af te doen om te drinken. We komen veel andere trekkers tegen. Bijna iedereen heeft wel een gids of een drager. Naast deze dragers voor toeristen zijn er ook een heleboel sherpa's. Sherpa's dragen ongelooflijke hoeveelheden voedingsmiddelen of andere spullen op hun rug. Ze voorzien alle bergdorpen van spullen die niet ter plaatse te verbouwen zijn. De meeste sherpa's hebben niet eens degelijke schoenen en lopen op slippers of kaplaarzen.

Na een uur of 2 lopen wordt het pad flink steil. Het is een soort lange trap omhoog. Bij elke bocht denk je dat je op de top bent, maar schijn bedriegt. Om 15:15 arriveren we in Ghandruk. We vinden een prima lodge en geven onze benen rust. 's Avonds eten we een groot bord Dal Baht en het smaakt prima.

Dag 2: Ghandruk-Chomrong

We staan om 8:00 uur op, maar zijn blijkbaar echte uitslapers want alle andere trekkers hebben al ontbeten. We bestellen een flink ontbijt en gaan op pad. We beginnen met een steile klim van 1,5 uur waarna een flinke afdeling volgt. Beneden rusten we wat uit bij de rivier. Het is zonnig en de lucht is strakblauw. Onderweg komen we veel Fransen en Koreanen tegen. Iedereen vraagt of we geen gids of drager hebben en we leggen uit dat een goede kaart hebben en Dave voor sherpa speelt. We moeten weer 1,5 uur klimmen en het is loodzwaar. We worden halverwege zelfs ingehaald door een kudde ezels die een flinke hoeveelheid spullen dragen. Maar we laten ons niet ontmoedigen en lopen gestaag door.

Om 13:00 zijn we op de top en ploffen neer bij een eettentje. Het eten en drinken wordt steeds duurder hogerop de berg, wat uiteraard logisch is omdat de sherpa's alles omhoog sjouwen. (Tot Chomrong mogen ezels gebruikt worden, maar daarboven niet meer.) Vanaf de top is het nog maar een uurtje naar Chomrong. We kiezen een leuk hostel en springen meteen onder de douche voordat het warme water op is. Er komen vlak na ons 2 Belgische jongens aan en daarna een Nederlands stel dat we al eerder in Pokhara hebben ontmoet. Ze hebben allebei een eigen gids en gaan in 2 dagen omhoog naar het Annapurna Base Camp (ABC). Wij besluiten dat wij dat dan ook wel moeten kunnen halen dus passen onze planning aan. In de eetzaal is één grote tafel en het is een gezellige boel. Een groep Slovenen die op weg naar beneden zijn hebben een gitaar bij zich en we zingen erop los. Dan komt er ineens een groep locals aan die buiten stoelen gaan klaarzetten. Ze komen een zang- en dansoptreden doen. We worden één voor één de dansvloer opgesleept en krijgen allemaal een bloemenkrans om.

Dag 3: Chomrong-Himalaya

We staan om 7:00 uur op, want het wordt een pittige dag. We lopen voor een groot gedeelte in het bos en zien veel apen. Ook moeten we vaak stoppen voor koeien of geiten. Lunchen doen we in Bamboo, een klein dorpje halverwege.

Iedereen loopt in zijn eigen tempo, maar je komt elkaar toch geregeld tegen. Aan het einde van de middag komen we aan in Himalaya en Hotel (is de naam van het dorp...?!). We zitten weer met z'n allen in dezelfde lodge en onder de grote eettafel staat een gasbrander waardoor het heerlijk warm is. We eten voor de 3^e avond op rij Dal Baht en het smaakt nog steeds prima. Het mooie van Dal Baht is dat ze je bord bijvullen totdat je het niet meer op kunt. Iedereen leest, schrijft of kletst. Er is een jongen in de lodge die op weg naar beneden is. Het is de eerste Rotterdammer die ik tegen ben gekomen tijdens mijn trip en binnen 5 minuten kom ik erachter dat het de ex is van mijn achternicht. Wat is de wereld toch klein...

Dag 4: Himalaya - ABC

We staan vandaag nog vroeger op en om 8:00 starten we met lopen. Mijn kuiten lijken wel van steen zo hard zijn ze. Als ik loop dan gaat het wel, maar zodra ik even stop worden ze keihard en doen ze pijn. Blijven lopen dus maar....! Het duurt vandaag lang voordat we in de zon komen. We moeten een rivier oversteken en besluiten een shortcut te nemen. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want ik glij uit over een natte steen en sta tot mijn knieën in het ijskoude water. Met zeiknatte voeten loop ik verder, brrrr. Tegen lunchtijd komen we aan bij het Machhapuchhre Base Camp. Vanaf hier is het nog maar 2 uur lopen naar ABC en we hebben de meest prachtige uitzichten van de trekking. We bevinden ons in het midden van alle grote bergen in de Annapurna.

Als we de laatste treden opgaan zijn we doodop, maar we hebben het gehaald! En bovendien zijn we veel sneller gearriveerd dan de aangegeven tijd. Gelukkig maar, want we hebben samen met Stijn en Thomas (de Belgen) de laatste kamer op het Base Camp. De meeste mensen doen namelijk alleen het stukje van MBC naar ABC op één dag en checken dus al heel vroeg in. De zon schijnt volop en het is er heerlijk. Dit is alleen van korte duur, want om 14:15 gaat de zon al onder!!! Het is meteen ijskoud, dus snel thermokleding aan, muts op en met z'n allen naar binnen. Judith en Martijn (het Nederlandse stel) zijn ook aangekomen, maar zitten vandaag in een andere logde. We zien door het raam nog diverse mensen aankomen in de kou. Ze moeten waarschijnlijk in de eetzaal slapen samen met de sherpa's, want alles zit vol. Gelukkig is er weer een gasbrander en het is al snel warm. De prijs van het eten en drinken is aanzienlijk gestegen. De prijs van een colaatje gaat van €0,35 in Pokhara tot €2,20 op ABC. Als je overdag de sherpa's ziet bikkelen heb je het er echter graag voor over. Om 20:00 uur gaat de gasbrander uit en snelt iedereen zich naar bed. We liggen nog wat te dollen als onze buren om 20:15 op onze deur kloppen en vragen of het wat zachter kan......om 20:15!!! We worden er uiteraard nog meliger van. Maar door alle inspanningen vallen we toch al snel in slaap. Iets na middernacht schrik ik wakker. Ik hoor buiten iemand kei en keihard om hulp roepen in het Nederlands. Ik hoor meteen dat het Martijn is. Er klinkt een gigantische angst in zijn stem, het lijkt wel uit een film. Ik sta meteen naast mijn bed en waarschuw de jongens. We staan binnen een paar seconden in onze pyjama buiten. Martijn is volledig in paniek, Judith is bewusteloos geraakt en wordt niet meer wakker. Alle 150 mensen die in ABC slapen zijn wakker geworden van zijn geschreeuw en gelukkig is er een groep Chinese doktoren aanwezig. Judith is gelukkig binnen een paar minuten weer bij bewustzijn. Volgens de doktoren is het waarschijnlijk een combinatie van haar lage bloeddruk met de weinige hoeveelheid zuurstof in de lucht rond middernacht. Ze voelt zich ontzettend beroerd, maar trekt langzaam bij. We laten haar over aan de artsen en flink geschrokken gaan we bibberend terug naar bed. Martijn blijft de hele nacht wakker om over haar te waken.

Dag 5: ABC-Bamboo

We worden om 6:30 gewekt door de gids van Stijn en Thomas. De zonsopgang is mooi, maar de kou maakt het lastig om buiten te blijven. Na het ontbijt wachten we tot de zon ABC bereikt heeft en vertrekken we voor de afdeling. We gaan in een flink tempo, maar ik word al snel erg moe. Ik glij zelfs 2 keer uit en ben echt doodop. Ik blijf doorbikkelen, want volgens Dave is het allemaal ‘characterbuilding'.

We besluiten uitgebreid te lunchen om een beetje bij te komen. Daarna lopen we door tot Bamboo en overnachten in het Buddha Guesthouse. Judith en Martijn komen even later ook aan. Judith voelt zich gelukkig weer een stuk beter. We ontmoeten ook een stel uit Rotterdam Kralingen die op weg naar boven zijn. De jongen heeft echter waarschijnlijk iets gescheurd in zijn knie en kan niet meer verder lopen. Ze bellen met de verzekering en worden hopelijk morgen naar het ziekenhuis in Kathmandu gebracht met een helikopter.

Dag 6: Bamboo-Chule

Mijn benen voelen weer goed en we lopen tot Chomrong waar we lunchen met Martijn en Judith. Zij gaan terug naar Pokhara en wij gaan door naar Poon Hill. Eindelijk weer mobiel bereik en de smsjes stromen binnen. We lopen vrij lang door en eindigen om 16:15 bj een mooie lodge in Chule. Het is er erg rustig.

We eten weer heerlijke Dal Baht en kletsen met een ouder Duits stel. Er zijn zoveel oudere mensen hier in de Annapurna. Sommigen zijn zeker boven de 70 en dragen zelf hun zware rugzakken. Ik hoop dat ik later ook nog zulke sportieve dingen kan doen. We kwamen vandaag overigens ook een Frans gezin tegen met een meisje van 10 en een jongetje van 4! Ik vroeg of ze het jongetje ook weleens droegen, maar beide ouders dragen een grote backpack en ze antwoordden dat hij het hele parcours zelf moet lopen. Ik vraag me af of het goed is voor zijn spieren en botten en hoe zo'n jong kind op de hoogte reageert, maar ieder zijn eigen ding natuurlijk...

Dag 7: Chule-Ghorepani

Na de dagelijkse pannenkoeken gaan we op weg naar Ghorepani. Iedereen die ons tegemot komt zegt dat het een ontzettend zware dag is, maar we arriveren al om 14:00 in Ghorepani. Een meevaller dus! Ghorepani is een stuk groter dan de dorpjes waar we geweest zijn. Er zijn veel toeristen die alleen naar Ghorepani trekken in een paar dagen om de zonsopgang bij Poon Hill (3200m) te zien. We doen wat inkopen en gaan rond de kachel zitten. We praten met Engelsen, Canadezen en Duitsers die op weg omhoog zijn. Dave leert zijn dagelijkse Nederlandse les (ik heb voor elke dag van de trekking een les gemaakt) en iedereen moet lachen om de lastige Nederlandse klanken. Vooral de ‘G', de rollende ‘R' de ‘UI' en de ‘EU' wekken hilarische momenten op.

Dag 8: Ghorepani - Pokhara

De wekker gaat om 5:00 uur. We hebben eigenlijk geen zin om op te staan, maar willen de zonsopgang op Poon Hill toch niet missen. We lopen in 45 minuten in een flink tempo de berg op en er hebben zich al tientallen menen verzameld. Het uitzicht is fenomenaal. De lucht kleurt rood en er hangen wolken onderaan de bergen. Als de zon achter de berg vandaan komt klikken alle camera's erop los.

Uiteraard is er ook een grote groep Chinezen aanwezig.

We dalen af richting het hostel en ontbijten. Dan pakken we snel onze spullen, want we willen proberen om vandaag in een dag terug te lopen naar Nayapul, het beginpunt. Diverse gidsen hebben ons verteld dat het 9 uur lopen is, maar het gehele stuk is bergafwaarts en we hebben gemerkt dat we echte ‘downhillers' zijn. We halen heel wat mensen in en komen dan een jongen uit Vancouver tegen met een gids die in hetzelfde tempo lopen. De gids zegt dat Nayapul makkelijk te halen is en vraagt of we een taxi willen delen naar Pokhara vanuit Nayapul. Dat klinkt ons als muziek in de oren! Na de lunch lopen we stevig door en om 14:00 arriveren we bij het checkpoint waar we ook begonnen zijn. We staan er zelf van versteld! De gids onderhandelt met een taxichauffeur en voor we het weten zijn we op weg naar Pokhara. Na een kwartier staan we stil met een lekke band....het was ook te mooi om waar te zijn. Maar gelukkig zijn we snel weer op weg en komen aan het einde van de middag aan in Pokhara. Daar lopen we meteen Judith en Martijn tegen het lijf die verbaast zijn dat we al terug zijn. We ploffen neer in het hostel en nemen een heerlijke lange warme douche. We halen schone kleren uit de tas die we achter hadden gelaten, brengen 2 zakken vuile was weg en bestellen een gigantische portie eten bij Billie Bunters, ons lievelingsrestaurant in Pokhara. Morgenavond hebben we met een grote groep trekkers afgesproken in het Everest Steak House. Na al dat vegetarische eten kunnen we wel een grote biefstuk gebruiken. Daarna door naar Busy Bee om een drankje te doen op het afronden van onze trekking.

Zondagochtend met de bus naar Kathmandu (goh heb echt alweer zin in een rit van 8 uur over een weg vol met gaten L). Dave vliegt maandagochtend naar Bangkok en ik vlieg maandagavond naar Hong Kong waar ik na een flitsbezoek van 2 dagen ook door zal vliegen naar Bangkok. Daarvandaan waarschijnlijk door naar Laos, Vietnam en Cambodja. De volgende blog meer info hierover!