Het is zondag 17 januari en ik kom om rond 15:00 in Auckland aan. Het was maar 3 uur vliegen vanaf Sydney, maar er is een tijdverschil van 2 uur. Het is hier in Nieuw-Zeeland 12 uur later dan in Nederland. De douane in Nieuw-Zeeland is vrij streng. Zonder een retourticket kom je het land niet in en ze willen weten wat je plannen precies zijn. Mijn tas ligt al op de bagageband en ik loop het vliegveld uit richting de bus. De airport express brengt me binnen 45 minuten in het centrum en ik check in bij het hostel dat ik heb uitgezocht. Het is even wennen om weer in een hostel te zijn. Al je waardevolle spullen moeten in een kluisje en er zijn altijd mensen om je heen. Ik slaap in een kamer met 8 meiden en de hele kamer ligt vol met spullen. Ik ga wat eten met een Amerikaans meisje uit mijn hostel. 's Avonds heb ik afgesproken met Ton en Michelle. Michelle ken ik via gezamenlijke vrienden en Ton heeft bij mij op de middelbare school gezeten. Ze hadden mij een mailtje gestuurd toen ze op hyves zagen dat ik ook in Auckland was en vroegen of ik het leuk vond om wat te gaan drinken. Natuurlijk! We spreken af bij de Sky Tower en lopen richting Albert Park. Michelle heeft een fles wijn en bekers meegenomen en het is gezellig om de hele avond over thuis, de middelbare school en gezamenlijke vrienden te praten. Michelle en Ton gaan door Nieuw-Zeeland reizen met een camper, dus wellicht zien we elkaar nog op een andere plek.

De volgende ochtend ontbijt ik bij de pier en loop door de stad. Rond lunchtijd heb ik afgesproken met Stijn en Thomas, de Belgen die we in de Annapurna hebben ontmoet. Zij zijn na Nepal door India gaan reizen en zijn nu net als ik aan toe om een poosje in een georganiseerd en schoon land te reizen. Na aan broodje bij de Subway ga ik met de jongens mee op pad om een huurauto te zoeken. Zelf heb ik vorige week online een busticket bij Stray gekocht. Stray heeft een hop-on hop-off systeem en ik heb de Short-Max pass gekocht die zowel over een stuk van het noorder- als zuidereiland gaat. Nadat ze een geschikte auto hebben gevonden gaan we naar een grote supermarkt om inkopen te doen voor vanavond. In de keuken van het hostel maken we groentensoep en rijst met kip dat we opeten op het dakterras.

Daarna gaan we richting the Belgium Beercafé dat de jongens gisteren hebben ontdekt. De jongens genieten van een Duvel biertje en we praten na over onze tijd in Nepal.
De volgende ochtend stap ik op de Stray bus. De meeste mensen zijn in de 20, meer meiden dan jongens en van allerlei nationaliteiten. Er zijn ook een paar Nederlanders bij. Er is een ouder koppel van een jaar of 55 die meteen tot opa en oma van de groep zijn benoemd. We gaan eerst langs het Stray kantoor en daarna door naar onze bestemming van vandaag, Hahei. Onze buschauffeur Daisy (alle Stray chauffeurs hebben wazige nicknames) is een echte kiwi (Nieuw-Zeelander) van 25 en verteld ons veel over de plaatsen waar de doorheen rijden door zijn microfoontje. Tevens regelt hij alle reserveringen van hostels en excursies. Er is altijd een hostel waar Stray een speciale deal mee heeft, maar je bent vrij om naar elk hostel te gaan waar je wilt. Als je in het Stray hostel wil blijven kun je intekenen op een lijst in de bus. Ook voor diverse excursies in de plaatsen waar we de volgende dag heen gaan kun je intekenen. We doen een supermarkt stop en we vertrekken voor het laatste stuk richting Coromandel Bay. We gaan de bergen in, maar dan stopt de bus langs de kant van de weg, Daisy springt eruit en komt weer binnen en zegt: Do you know that sometimes when you're travelling you have bad luck.....that's today! En dus staan we met de allernieuwste Stray bus met pech langs de kant van de weg.

We wachten een poosje op de chauffeur en na 1,5 uur zijn we weer op weg. Aangekomen bij het hostel voor die nacht (wat meer lijkt op een plek waar je met schoolkamp heen gaat) dumpen we onze tassen, trekken onze bikini's aan en gaan op weg naar Hot Water Beach. Op dit strand kun je als het eb begint te worden kuilen graven in het zand waar vervolgens water omhoog komt van natuurlijke bronnen onder de grond. Het is lekker warm en sommige plekken zijn zelfs te heet om te zitten.

Terug in het hostel lekker douchen en vervolgens bbq-en. We hebben geld ingezameld en vlees en salades etc. gekocht. Het is lekker en we zitten tot laat buiten. Het is hier 's avonds een stuk koeler dan in Sydney en ik ben blij met mijn nieuwe joggingbroek.
Woensdagochtend vroeg op en de bus in richting Raglan. Het is een pittige rit, maar onderweg geeft Daisy veel informatie en we stoppen regelmatig bij uitkijkpunten of andere interessante dingen. Aangekomen in Raglan checken we in bij de Karioi lodge, midden in de bush met uitkijk op de Whale Bay surf area. We gaan met een groepje naar het strand en een aantal nemen een surfles. Ik wilde een board huren, maar de golven zijn niet al te best vandaag dus ik besluit met de rest te relaxen op het strand. Toevallig zijn vandaag een aantal van de All Blacks (nationaal rugby team) op het strand en dat is hetzelfde als in Nederland het Nederlands Elftal op het strand is; veel commotie dus. Terug bij de lodge gaan we de sauna in en 's avonds kook ik met 2 andere Nederlandse meiden en het smaakt prima. Het is erg fijn om weer af en toe zelf te koken. Na het eten bekijken we vanaf een uitkijkpunt de zonsondergang en check ik mijn e-mail op een van de computers in het hostel. Er is hier in Nieuw-Zeeland nergens gratis wifi en vaak hebben de hostels alleen computers waar je muntgeld in moet gooien.
De volgende ochtend snel ontbijten en op weg naar Waitomo, een grote attractie vanwege de grotten en gloeiwormen. Samen met een Nederlands en Braziliaans meisje doe ik een excursie door de grotten. Het is al de hele dag aan het regenen, maar tegen lunchtijd klaart het even op. De blauwe lucht is hier schitterend als het mooi weer is. Maar helaas ziet de weersvoorspelling voor de komende dagen er slecht uit ondanks dat het hartje zomer is. We gaan met een raft de grot in en zien honderden gloeiwormen.

Daarna gaan we nog naar een andere grot en krijgen van de gids meer dan genoeg informatie over het ontstaan hiervan. Hij praat zo veel dat mijn oren na een uur nog tetteren...ja ja ik hoor jullie zeggen ‘dan weet je ook eens hoe het voelt'. We gaan terug naar de bus en zetten koers richting Maketu. Vanavond was er de optie om te verblijven bij een lokale Maori familie en uiteraard ben ik van de partij. Als we aankomen stapt Uncle Boy, de stamleider van de familie, de bus in en legt ons de regels uit van ons verblijf bij de familie. We gaan naar binnen en krijgen een traditionele Hangi maaltijd te eten. Daarna gaan we naar de marea (meeting house) voor de openingsceremonie. De Maori mannen dansen heel erg agressief. Ze pikken de oudste man van onze groep eruit en benoemen hem tot onze stamleider. Daarna moet iedereen elkaar gedag zeggen op de traditionele Maori manier. Dit doe je door middel van het aanraken van elkaars hoofden en neuzen en het zeggen van de woorden ‘kiora'.

Hierna krijgen we lessen over de Maori tradities. De jongens gaan naar een ander verblijf om een haka te leren en wij leren een dans met poi's, een soort ballen met een touwtje eraan. We hebben de grootste lol en na een half uur gaan we zitten en komen de jongens binnen om de haka voor ons te doen en vervolgens doen wij onze dans. Het is echt hilarisch en ik ga proberen de filmpjes up te loaden op mijn site. We toveren vervolgens de marea om tot slaapzaal door matrassen en dekbedden neer te leggen. Na een douche lekker relaxen. Dan zie ik tot mijn verbazing dat er een onbeveiligde wifi verbinding is. Dus binnen een aantal minuten zit iedereen met zijn computer, I-phone of Blackberry op schoot om zijn e-mail te checken en andere zaken te regelen. Het is laat als we gaan slapen en wonderbaarlijk genoeg slaapt iedereen prima alhoewel we met z'n 40-en in een ruimte liggen.
Vrijdag verlaten we Maketu na het afscheid van Uncle Boy en rijden we naar Rotorua. Rotorua staat bekend om de thermische bronnen. Het is er druk, want morgen start er een groot reggea festival. We kijken rond in het centrum en bewonderen het meer. 's Middags gaan we verder richting Taupo. Taupo heeft 's werelds grootste kratermeer en ik heb me opgegeven om vanmiddag te gaan skydiven. Helaas is het nog steeds bewolkt en regenachtig en is het even afwachten of het door gaat. Eerst gaan we onderweg nog langs een hot water spring. Het water wordt opgewarmd door de vulkanische activiteit ondergronds.

Na de hot spring rijden we langs een grote modderpoel. Deze is te heet om in te gaan, de modder kookt zowat en spettert omhoog. We gaan verder naar Taupo en helaas wordt de skydive afgeblazen vanwege het slechte weer. Gelukkig zijn er nog genoeg plaatsen in Nieuw-Zeeland waar ik kan springen :-). We doen boodschappen bij de Pak 'n Save (een soort Jumbo) en gaan koken. Het regent inmiddels keihard en dus blijven we 's avonds maar in het hostel en spelen potjes kaart. Ik ben de laatste dagen veel opgetrokken met Amanda, een Braziliaanse meisje die haar arm heeft gebroken tijdens het surfen in Bali. Ze reist alleen dus ik heb haar af en toe geholpen. Ze gaat morgen terug richting Auckland en om me te bedanken heeft ze een kiwi knuffelje gekocht, zo lief! De kiwi is overigens een vogel die alleen voorkomt in Nieuw-Zeeland. De vrucht kiwi komt ook uit Nieuw-Zeeland, maar is vernoemd naar de vogel. Ik ga vroeg naar bed, want morgen staat er een trekking op het programma van 19 km over de Tongariro Crossing. Er zijn maar een aantal mensen die de trekking doen, want hij schijnt zwaar te zijn maar ik ben wel weer klaar voor een beetje actie.
We moeten zaterdag extra vroeg op pad (7:00) want het is een anderhalf uur rijden naar Tongariro National Park. Het is droog in Taupo, maar hoe dichter we bij het National Park komen hoe slechter het weer wordt. Eenmaal aangekomen stappen we uit de bus en het is ijskoud en het regent keihard. Ik had al eens gehoord dat je in Nieuw-Zeeland vier seizoenen in een dag kunt hebben, maar dit is wel heel bizar. We gaan het kantoortje binnen en daar krijgen we te horen dat het niet verantwoord is om vandaag te gaan lopen. Bah dat is balen, ik had me er zo op verheugd. Maar ja, niets aan te doen. Je kunt hier ook een aantal dagen blijven, maar de weersvoorspellingen zijn slecht dus ik besluit om maar verder te reizen naar het Zuidereiland aangezien het daar schijnbaar beter weer is. We rijden door naar de lodge waar we na de wandeling zouden blijven slapen en gelukkig kunnen we al inchecken. Het is het mooiste hostel waar we tot nu toe geweest zijn en we installeren ons voor een megaflatscreen op zitzakken en sofa's en steken de open haard aan. Buiten blijft het storten van de regen en ach, een dagje relaxen is ook zo gek nog niet. Ik hoop wel dat het weer wat beter wordt, want het is zonde om zoveel van het mooie Nieuw-Zeeland te missen.
Zondag de 25e is een lange reisdag. We gaan vandaag van Tongariro National Park naar Wellington, de hoofdstad van Nieuw-Zeeland. Van de groep waarmee we begonnen zijn is inmiddels niets meer over. We zitten nu met 8 meiden en 1 jongen in een bijna lege bus. Dat maakt het wel erg gezellig, want je leert elkaar beter kennen en we reizen een stuk sneller met zo'n klein groepje. Het regent nog steeds en we maken diverse stops om de busrit even te onderbreken. We stoppen in een klein gehucht om te lunchen en een van de meiden komt me uit de Subway halen omdat ze een Nederlandse winkel heeft gezien. Ik spurt ernaar toe en ja hoor: Dutch deli the windmill! Ze hebben er werkelijk alles: speculaas, stroopwafels, drop, Senseo, Zwitsal, Maggi, Conimex, leverpastei en ga zo maar door.

Ik koop stroopwafels, Amsterdammertjes en een zak dubbelzoute drop. Ik laat iedereen een dropje proberen en de meesten spugen het meteen weer uit hahaha. We komen rond lunchtijd in Wellington aan, checken in bij het hostel en gaan naar het nationale museum: Te Papa. Het museum is gratis, maar het meest interactieve dat ik ooit heb gezien. Er zijn 3 verdiepingen vol met informatie over de geschiedenis, de dieren, de Maori en alles wat je maar kunt bedenken. Andere landen zouden hier absoluut een kijkje moeten komen nemen. Na een paar uur in het museum koop ik bij een grote boekhandel de Lonely Planet van de regio Victoria in Australia, want ik heb besloten om na mijn busreis naar Melbourne te vliegen om Dave op te zoeken. We willen met een campervan o.a. de Great Ocean Road doen! Ik vind de busreis super, maar het lijkt me ook helemaal leuk om een poosje zelf te rijden, te kamperen en zelf te beslissen waar je die dag heen gaat. 7 februari vlieg ik vanuit Christchurch naar Melbourne.
's Avonds doen we een quiz in de bar van het hostel. Ze zijn hier in Nieuw-Zeeland ontzettend streng wat betreft alcohol en identificatie. In de supermarkt moet je altijd je paspoort laten zien als je alcohol wilt kopen en er komt dan zelfs een soort manager je paspoort bekijken. In de bar van het hostel mag je niet eens naar binnen als je geen paspoort bij je hebt. Sommige mensen hebben hun paspoort bij vrienden in Auckland achtergelaten en hebben een kopie bij zich, maar mogen niet naar binnen. Ook al ben je in de 50, regels zijn regels volgens de kiwi's.
Tot zover het noordereiland. Morgenochtend nemen we de ferry naar het zuidereiland waar hopelijk wel de zon schijnt!